مقدمه ای بر LPG

گاز مایع یک مایع فرار بی رنگ است که از مایع کردن گاز طبیعی یا نفت تحت فشار و خنک شدن در یک پالایشگاه نفت به دست می آید. به شدت مستعد احتراق خود به خود است. هنگامی که محتوای آن در هوا به محدوده غلظت معینی می رسد، در صورت برخورد با شعله باز می تواند منفجر شود.
گاز مایع حاصل از پالایشگاه عمدتاً از یک یا دو پروپان، پروپیلن، بوتان و بوتن تشکیل شده است و همچنین با مقدار کمی پنتان، پنتن و مقدار کمی ناخالصی سولفیدی دوپ شده است. اگر قرار باشد گاز مایع نفتی بیشتر تصفیه شود، می توان از یک برج جذب الکل آمین برای جذب و حذف سولفید دی اکسید کربن استفاده کرد و در نهایت سولفید اضافی را با قلیایی شست.
گاز مایع به دست آمده از طریق گاز طبیعی اساساً فاقد الفین است. گاز مایع عمدتاً از هیدروکربن ها تشکیل شده است و اجزای اصلی آن پروپان، بوتان و سایر آلکان ها هستند. البته استانداردهایی برای ترکیب گاز مایع نیز وجود دارد. همه مواد موجود در این ترکیب را نمی توان گاز مایع نامید. تنها ترکیب گاز پروپان و بوتان با نسبت درصدی بیش از 60 درصد را می توان گاز مایع نامید. گاز مایع نامیده می شود. البته همه استانداردها یکسان نیستند. در کشورهای خارجی، آنها بیشتر در مورد مقررات مربوط به گاز مایع هستند. تعریف آن نیاز به تنظیم ترکیب پروپان و بوتان با توجه به تغییرات فصلی دارد. با این حال، گاز مایع کشور من عمدتاً برای مصارف خانگی استفاده می شود، بنابراین توجه چندانی به آن نمی شود. اگر قرار است در صنعت اعمال شود، باید نسبت دقیق تری از ترکیب گاز مایع را فرموله کنیم.
استفاده از گاز مایع به عنوان سوخت به دلیل ارزش حرارتی بالا، نداشتن دود، عدم وجود پسماند کربن، کارکرد و استفاده آسان، به طور گسترده وارد عرصه زندگی مردم شده است. علاوه بر این، از گاز مایع برای برش فلزات، پخت محصولات کشاورزی و برشته کردن کوره های صنعتی و غیره نیز استفاده می شود.